Сугышның хатын-кыз йөзе түгел
Дмитриева Елена Максимовна-тыл хезмәтчәне.
Югары Ослан районының Заборная Поляна авылына парадлы мундиальларда бүләкләр белән генә түгел, көчле салютлар белән килде. Ул гади хатын-кыз образында үз куллары белән ясаган Елена кызы образы белән килгән.
1941 елның 1 июнендә Еленага 18 яшь тулды. Ә өч атна узгач, 22 июнь иртәсендә, кызның бөтен хыяллары һәм планнары, совет халкының кебек үк, җимерелә.
Бөек Ватан сугышының беренче көннәреннән үк Елена Дмитриевна хәрби заводка мобилизацияләнә һәм 16 нчы хәрби заводта станок янында, алмашсыз токарь булып эшли.
Сугыштан соң бөтен авылга кайта, гаилә кора. Кызганычка каршы, Ходай балаларны бирмәде. Мәскәүдән Берлинга кадәр сугыш юлларын узган ире озак яшәде, яралану нәтиҗәсендә вафат булды.
2005 елдан бирле Елена Дмитриевна Югары Ослан өлкәннәр һәм инвалидлар өчен интернат-йортында яши.
Бөек Җиңү хакына фидакарь хезмәте өчен ул «тыл хезмәтчәне» исеменә һәм күп кенә хөкүмәт бүләкләренә лаек булды.