»ХЕЗМӘТ" МАРАФОНЫ
Абрамов Александр Петрович беренче класслы хәрби очучы-истребитель, запастагы подполковник, безнең якташыбыз.
1949 елның 1 гыйнварында Печищи авылында туган. Аның балачагы яшьтәшләренең балачагыннан әллә ни аерылып тормаган. Мәктәптә яхшы укый, әти-әнисе Зоя Павловна һәм Петр Федоровичка хуҗалыкта ярдәм итә һәм урамда дуслары белән төрле уеннарда уйнарга ярата.
Футболга булган мәхәббәтен ул озакка саклаган, әмма төп мавыгуын Александр Петрович 1961 елның 12 апрелендә Юрий Гагарин ачык космоска чыгып, 108 минут эчендә Җирне әйләнеп чыккач алган. Шул вакыттан башлап малай космонавтика белән «авырый».
Армавир хәрби югары авиация Кызыл Байраклы очучылар училищесын тәмамлый һәм Ржев шәһәренә җибәрелә. Ул балачакта хыялланганча космонавт түгел, ә истребитель-очучы булып китә. Ул штурвалга утырган беренче хәрби самолетлар СУ-7 һәм СУ-9 була.
Унбер ел ярым Төньяк бозлы океан өстендә ул Америка разведчик самолетларын тоткарлый. Берничә тапкыр ул могҗиза белән исән кала, ике тапкыр самолетта яна, ә бер тапкыр катлаулы метеорологик шартларда Авиация җиһазлары тулысынча эшләмәгәч, самолетны утырта ала.
1984 елда А.п. Абрамовның карьерасы Горький өлкәсендә дәвам итә: Савослейка шәһәренә ул күтәрелү белән күчерелә. Якташыбыз полк командиры урынбасары булды, Миг-23 һәм Су-27 самолетларында очып йөрде. Бик серле самолетны үзләштергән өчен Александр Петрович өченче дәрәҗә «Ватан алдындагы казанышлары өчен» ордены белән бүләкләнә. Аның гомуми эш стажы 53 ел, 6000 очыш, 3000 очыш, 21 парашют белән сикерү (бу урында Александр Петрович кына төшми: ачык диңгездә һәм тайгада, утыз метрлы карагайга һәм сазлыкка. Ләкин аның һәркайсында Алла һәм бәхет ияргән).
Хезмәтен тәмамлагач, лаеклы ялга чыга, гаиләсе белән Казанга күченә. Эшсез утыра алмый, мәктәптә, Казан артиллерия училищесында эшли.
Александр Петрович үз эшенең профессионалы буларак кына түгел, ә гаиләле буларак та узды. Хатыны Надежда Михайловна белән ике искиткеч кыз Ирина һәм Наталья һәм дүрт онык тәрбиялиләр.
Безнең якташыбыз Абрамов Александр Петрович тормышы бүгенге көндә дә күп кенә малайлар өчен үрнәк булып тора. Чөнки вакытлар үзгәрә, ә геройлар кала!